ระหว่างทางลงมาจากจุดชมวิวที่ Mt.Penanjakan เพื่อไปยัง Bromo

ก็ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย

ชอบรูปนี้

หมอกเยอะ น่ากินจัง คิดถึงน้ำแข็งใส ใส่น้ำแดงอะ..

หมอกงามๆ

ตัวหนังสือไม่เหมือนกัน มีบางรูปเอามาทำที่ทำงานค่ะ แหะๆ

รูปนี้จริงๆแล้วพยายามซูมรถที่วิ่งอยู่ข้างล่าง

แต่ไหงกลายเป็นเจอแต่ยอดหญ้าไม่รู้  ใครเห็นรถสีแดงเล็กๆมั่งคะ  

ใครมองไม่เห็น แสดงว่าแก่แล้ว สายตาไม่ดี อิอิ (ซะงั้นอะ)

รูปนี้ลงมาเยอะแล้ว แต่มันยังสูงอยู่เลย --

ไม่อยากจะบอกเลย ว่ากลัวความสูง หุหุ

ลงมาถึงพื้นซะที...

รถ jeep ขับผ่านทางขรุขระๆ แต่คนขับ ขับนุ่มมาก สงสัยเห็นเราเป็นหญิง

ในที่สุดก็มาถึงจุดขี่ม้า  เราได้เจ้าตัวนี้ค่ะ สาวน้อยชื่อลีวอง

ส่วนไรเดอร์เราจำชื่อเค้าไม่ได้ -__-"   แต่อัธยาศัยดี พูด Eng เก่ง

เลยคุยกันตลอดทาง  ไรเดอร์คนนี้ เพื่อนของ Mr.Woody เค้าค่ะ

จริงๆอยากได้อีกตัวมากกว่า สวยมากๆ ตัวสูงขายาวเชียว

แต่เกรงใจMr.Woody เพราะคนขี่ม้าคนนี้ เมื่อคืนมิสเตอร์วูดี้เค้าพาไปแนะนำเรียบร้อย..

ทำไมรูปนี้มันขาวแบบนี้ล่ะนี่ -.-

จะให้ดูวัดน่ะค่ะ ที่เห็นไกลๆนั่นวัดฮินดู แต่เราไม่ได้เข้าไปหรอกค่ะ

เพราะเปิด 10 โมงเช้า ตอนนั้นพึ่งจะกี่โมงเอง

รูปนี้ขอไรเดอร์ถ่าย  ตอนแรกแกแบบเหมือนอายๆ

พอเห็นรูปแรก แกบอกเอาใหม่

พอครั้งที่ 2 ยืนเก๊กเชียว แม๊

มาถึงปากปล่องจนได้ ด้วยอาหารหอบแฮก ลิ้นห้อย

พยายามถ่ายให้มันชัดแล้วค่ะ

แต่ทั้งลม ทั้งหมอก ทั้งควัน

มันก็เลยคละคลุ้งแบบนี้น่ะค่ะ

และแล้วควันภูเขาไฟก็ลอยมาปะทะหน้า

อื้มมมมมมมมมมมมมม...

พึ่งรู้วันนี้เอง ว่ากลิ่นกำมะถันเหมือนรถดูดส้วม Y Y

ปิดหน้า แสบคอกันเป็นแถวๆ

ไม่ควรขึ้นไปเกิน 15 นาทีค่ะ เพราะจะไม่ดีต่อ หู ตา คอ จมูก

ถ่ายรูปเล่นซักพักก็เดินลง เตรียมกลับที่พักค่ะ วันนี้ยังต้องไปต่ออีก

เดี่ยวจะให้ดูนะคะ ว่าวิวจากหน้าห้องเรามันสวยแค่ไหน

และจะอยากพักห้องนั้นมั่ง  อิอิ

จริงๆเราต้องนั่งรถ jeep กลับที่พักค่ะ แต่ไรเดอร์เสนอว่า

ยูอยากขี่ม้ากลับที่พักไหม  เราก็เลยโอเชทันที  

อยากกินบรรยากาศวันหยุด แนวๆ ขี่ม้าชมเขา

เสียดายตังค่า jeep เหมือนกัน เพราะเราเหมาไป-กลับตั้ง 250000

แต่ด้วยความอยากขี่ม้า ก็เลยช่างมัน

ค่าม้ากลับจนถึงที่พัก(รวมขาขึ้นด้วย) 100000 ค่ะ

จริงๆเค้าบอกว่าแล้วแต่เราให้ แต่เห็นเค้าบริการดี น่ารัก เลยให้ไป 100000 นึงเลย


บรรยากาศข้างทางค่ะ มืดไปหน่อย

ของจริงสวยมากๆ  แอบงง ช๊านอยู่ในอินโดจริงๆเหรอนี่ นึกว่าสวิส

ขี่มาถึงตรงนี้แล้วอะ ไกลเหมือนกันเนาะ...

แต่วิวสวยดี  เฮ้อ วันหยุดแสนสบาย~~~~

รูปมีเยอะแยะไปหมด ถ้าลงอีกคงไม่จบง่ายๆ

ตัดมาที่รูปจากห้องพักเราเลยแล้วกัน

นี่ค่ะ

เปิดประตูห้องพักมาก็เจอนี่เลยยยยยยยยยยยยยยย

เสียดายที่เราถ่ายรูปไม่เป็น

เลยถ่ายออกมาได้แค่นี้

ใครอยากรู้ว่าสวยแค่ไหน ไปดูเองเลยดีกว่าค่ะ ;)

ถึงเวลาต้องร่ำลากันซะที เรายังต้องไปต่ออีก 2 แห่ง

ไม่อยากกลับเลยอะ แต่ทำไงได้ พรุ่งนี้ต้องทำงาน

หนุ่มๆแกงค์ไทยมาเต้นส่ง :) สาวๆแอบอยู่ข้างๆ

น่ารักดี แล้วเราก็ต่างคนต่างขึ้นรถ เดินทางต่อ

ทางนู้นเค้าไปยอร์คยากาต้า (เรียกถูกป่าว แหะๆ)

ส่วนเราไปวัด Jolotundo ต่อ

วัดนี้มีดีสำหรับท่านหญิง ท่านชาย มีดีอย่างไรเดี๋ยวมาดูกัน

ฟามลับ  ไม่บอกหรอก อิอิ

**รูปออน copy มาจากพันทิบนะคะ หน้าคนเลยเป็นตุ๊กตาอยู่ อิอิ**

นี่ล่ะค่ะ สัญลักษณ์ของ Cemara Indah เค้า

ก่อนกลับซื้อเสื้อ Bromo มา 3 ตัว เด็กที่นั่งๆอยู่แถวนั้นขาย

คนขายเข้ามาขอถ่ายรูปด้วย และพอเพื่อนเค้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย

โหยยย โทรศัพท์ไฮโซกว่าเราเยอะเลย  จำชื่อรุ่นไม่ได้  -__-"

และก็นี่ ดอกไม้ ก่งก๊งของเรา มอบให้หนุ่มๆไปเรียบร้อย 555+

ลาแล้วแต่ไม่ลาลับ ฉันต้องกลับมาอีกแน่นอน Bromo

รูปนี้ถ่ายตอนอยู่ในรถที่หมู่บ้านบนภูเขา

แอบถ่ายเด็กนักเรียน  ลุงข้างหลังเห็น โบกมือไหวๆให้ซะงั้น :D

เห็นม๊า  คนที่นี่น่ารักนะคะ

มิสเตอร์วูดี้พามาแวะเยี่ยมเยียนที่บ้านไรเดอร์ คนที่เราขี่ม้าของเค้ากลับที่พักแหละค่ะ

ทำสวนเยอะแยะไปหมดเลย

สวยดี

เด็กน้อยข้างทาง ยิ้มสู้กล้องเชียว

ฟันจ๊าบมากน้องเอ๊ยยยย

สงสัยเพราะก่อนมาก็ไม่สบาย วันกลับก็ดูจะไม่สบายอีกแล้ว -*-

ขึ้นรถเป็นหลับ พอถึงที่หมายมิสเตอร์วูดี้ก็ปลุกค่ะ คือเรียกว่าแทบไม่ได้ถ่ายรูปเลย

หลับตลอดจริงๆ มันเหนื่อยๆเพลียๆ มาเที่ยวแล้วไม่สบายเนี่ย เซงเนาะ

ในที่สุดก็มาถึงวัด Jolotundo ค่ะ

ลองดูบันได 2 ข้างนะคะ ด้านซ้ายของหญิง ขวาของชายค่ะ อย่าขึ้นผิดล่ะ

วัดนี้สร้างเมื่อประมาณคศ. 997

ให้กับกษัตริย์ Udayana จากบาหลี

ตามตำนานว่ากันว่า น้ำแห่งนี้เป็นน้ำที่ใสที่สุดในโลก

ว่าแล้วเราก็เดินขึ้นไปค่ะ มิสเตอร์วูดี้บอกให้เราเอาน้ำมาล้างหน้า เราก็เลยล้างแบบแปะๆไป

ตั้งเป็น 1000 ปีมาแล้ว น้ำก็ยังไหลอยู่เลย เค้าทำยังไงกันน๊า

ใสสุดในโลก....
(ตามตำนาน)
อ่อ เดี๋ยวมีบอกนะคะ ว่าน้ำที่นี่ดียังไง

วัดนี้จมลงใต้ดินเกือบหมด คุณวูดี้บอก

อันนี้ของโบราณที่เค้าขุดได้..

***อะนี่ค่ะ ข้อดีของน้ำ....เฮ้อ แอบเสียดาย***

หลังจากขึ้นรถเราทำท่าว่าจะหลับอีก หูก็ต้องผึ่ง มิสเตอร์วูดี้ก็บอกว่า

น้ำเมื่อกี๊ตามตำนานเขาว่ากันว่าหญิงหรือชายใดที่นำน้ำนี้มาล้างหน้าตา

หรือชำระล้างร่างกาย จะทำให้ความสาวความสวยอยู่ยงคงกระพัน พูดง่ายๆคือไม่แก่นั่นเอง  

แวกกกกกกกกกกก  ทำไมพึ่งมาบอกเอาป่านนี้ซะละคะคุณวูดี้ข๋า Y Y

ไม่เช่นนั้น ดิฉันก็โดดลงไปทั้งตัวตั้งแต่แรกแล้ววววววว

มิน่าล่ะ ออกจากวัดหน้าตึงเปรี๊ยะๆ

รูปรถที่อยู่เป็นเพื่อนกับเรามา 2 วันค่ะ พึ่งเอามาลงก็วันนี้แหละ

ซูซูกิ นั่งสบาย เหมาคนเดียว :)

เอาล่ะค่ะ มาถึงจุดสุดท้ายของวันนี้ที่จะไป  สระน้ำศักดิสิทธิ์แห่งเบดาฮัน 

  ซึ่งระหว่างทางข้าพเจ้าก็หลับเช่นเคย

 พอถึงที่มิสเตอร์วูดี้ก็ปลุก....และก็นะ..แม่เจ้า

ชีเปลือยค่ะคุ๊ณ  ลุงแก่ๆคนหนึ่งกำลังนั่งแก้ผ้าสระผมกับน้ำที่ไกลออกมาจากนมของเทพธิดา

 เด็กกำลังว่ายน้ำอีก 2 ส่วนอีกมุมลุงอีกคนกำลังซักผ้าอยู่

หมดกัน..สระศักดิสิทธิ์  --"

มิสเตอร์วูดี้บอกว่าลงไปนั่งรอลุงแกอาบน้ำก่อนก็ได้

เราเลยส่ายหัวดิก บอกไม่เอาอะค่ะ ลุงแก naked อยู่ฉันยังไม่อยากเป็นกุ้งยิง

(จริงๆไม่ได้พูดแบบนี้หรอก เปรียบเทียบเอาจ๊ะ)

เลยบอกมิสเตอร์วูดี้ขับไปรอข้างหน้าแล้วกันไปหาวิวป่าเขาลำเนาไพรชมแทน

เลยได้ภาพนี้มา   สะพานข้ามเข้าบ้านของชาวบ้านแถวนั้นน่ารักดี

นั่งๆนอนๆรอลุงแกอาบน้ำเสร็จ

ขอบอกว่าจริงๆสาวๆแถวนั้นแหละค่ะ มาบอกให้ลุงแกรีบอาบ

(กลายเป็นว่ารู้สึกเกรงใจลุงชีเปลือยไงไม่รู้)  พอลุงแกจากไป เราก็เลยรีบถ่ายก่อนล่ะ

เฮ้อๆๆ  ส่วนเด็กๆหลบมุมไปอีกทางค่ะ ให้เราถ่าย  ลุงที่ซักผ้าก็ไปช่วยแอบอีกมุม

--"

นี่เรามาทำเค้าเดือดร้อนหรือเปล่านี่...

มิสเตอร์บอกว่าสระที่นี่เชื่อมต่อกันมาจากวัด Jolotundo เมื่อกี๊ที่ไปนั่นแหละค่ะ  ฟ

ไกลเหมือนกันนะนี่      นี่รูปเทพธิดา ที่ลุงแกไปสระผมน่ะค่ะ  --"

ศิลปะของฮินดูสมัยก่อน

งดงามดีนะคะ

Bathing place ที่หลักๆ ก็มีที่วัด Jolotundo และก็ เบลาฮัน (Belahun) นี่ล่ะค่ะ

อีกองค์ที่เห็นคุณหนุ่มบอกว่าน้ำต้องไหลจากมือใช่ไหมคะ?

แต่ตอนนี้ไม่ไหลไปแล้ว

หลังจากเราขึ้นรถก็หลับยาวเช่นเคย

ถึงตัวเมือง Surabaya มิสเตอร์วูดี้ก็ปลุกถามว่าจะแวะซื้อของที่ระลึกมั๊ย

เลยแวะซื้อของฝากแม่นิดหน่อย แล้วก็ของเล่นให้ตัวเอง (ของเล่นจริงๆนะเออ)

ไม่มีรูปอาหารเลยค่ะวันนี้ เพราะตั้งแต่เช้าเราทานข้าวผัดที่ Cemara Indahไปจนค่ำ

เราไม่ได้ทานอะไรเลย เพราะไม่ค่อยสบายด้วย แล้วก็ลืมหนุ่มๆ 2 คนหน้ารถ

(มิสเตอร์วูดี้กับเพื่อนเค้า) ว่าเค้าเป็นผู้ชายน่าจะกินเยอะกว่าเรา -__-"   รู้สึกผิดอีกแล้ว


เมื่อมิสเตอร์วูดี้พาเรามาส่งโรงแรม ก็ร่ำลากันเป็นที่เรียบร้อย  

ค่ารถจริงๆวันนี้ เค้าคิดเราที่ 600000rp เราเลยให้เค้าไป

700000rp เพราะบริการดีเหลือเกิน :) แกยังไม่วายจะบอกว่าคืนนี้ไปเที่ยวไหน

เดี๋ยวแกไปส่งให้ได้ด้วย

คืนนี้เราจะอาศัยโรงแรมแมนดาริน Majapahit เป็นที่ซุกหัวนอนเป็นคืนสุดท้าย

ก่อนขึ้นเครื่องกลับมาเลเซียพรุ่งนี้เช้า เพื่อไปทำงานตอนเย็น

จบหน้านี้ด้วยรูปมุมหนึ่งของ Majapahit แล้วกันค่ะ

แล้วจะมาอัพเดทโรงแรมเป็นตอนต่อไปค่า

******

อ่้อ นี่ล่าสุดที่ไปมาค่ะ :) ไปกับพี่แต้ว เพื่อนร่วมงานผู้น่ารัก

เธอลาออกแล้ว กลับไทยวันนี้แหละ เดินทางโดยสวสดิภาพนะค๊าพี่แต้ว ^^

Part1

http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E6576499/E6576499.html

Part2

http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E6577214/E6577214.html

ไว้จะรีบตามไปเยี่ยมนะคะ ตอนนี้ขอพักมือ+สายตาก่อน Y Y

ทริปขี่ม้านี่มีรูปตัวเองหน่อย ดีๆๆ ไว้จาเอามาอัพมั่งค่ะ

เห็นมีคนแอบบ่นไม่เห็นรูปน้องออนเลย :p

แต่คงไม่อัพในพันทิบค่า เดี๋ยวมาใส่ไว้ในนี้พอ -__-"