บ่อปลา น้ำตก ลำธาร ข้างในมีหมด..

จุดเด่นของสวนนี้คือ เค้ามีให้ใส่กิโมโนถ่ายรูป และเดินเล่นชมสวนค่ะ

้เสียค่าใส่คนละ 20rm  แต่เราไม่ใส่เพราะหน้าไม่ให้  

ให้คุณเพื่อนใส่ไปแหละดีแล้ว หุหุ  หานางแบบซะเรย

ไปถ่ายในบ้านญี่ปุ่นค่ะ รูปนี้

มีหลายมุมในบ้าน น่ารักๆทั้งนั้น

อย่ามาแบ๊วได้มิคะขอร้อง...เกินหน้าเกินตาอิฉันมาก..

เดินมาเจอห้องนี้ค่ะ Ume Tatami Suite

คืนละเหยียบหมื่น อยากเห็นข้างในจัง แต่เค้ามีประตูกั้นมะให้เข้างะ อดไป

แต่ยังไงขอบายคนนึง เพราะดูมันเงียบสงัดเกิ๊นนนน

ตัดกลับมาที่โรงแรมค่ะ

เรากลับมาเตรียมตัวขี่ม้าออกเทรลบ่ายนี้ค่ะ

นี่เดินผ่านเห็นลุงคนนี้แกร้องเพลงมันทุกร้านเลย -*-

แต่ก็เพราะดีนะ...

เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วก็นั่งรถนี่ไป Horse Trail กันค่ะ

ถึงแล้วค่า Horse Trail แงๆๆ ลืมถ่ายป้ายมา

น่าเบิดกะโหลกตัวเองจิงๆ -__-"

นี่ค่ะ ม้าของเราวันนี้

หล่อนชื่อเปรี้ยวๆว่า "เพเนลอปปี้ บี" (ทำไมต้องตั้งให้มันยาวด้วยฟะ)

แถมดื้อมากๆ กินใบไม้ใบหญ้าตลอดทาง ทั้งเตะทั้งถีบ she ก็ไม่สนใจฉันเลย
กว่าจะตีซี้เป็นเพื่อนได้ก็ขากลับนู่นค่ะ เดี่ยวค่อยเล่า

Y  Y

ถามครูฝึก เค้าบอกว่าเจ้าเพเนลอปปี้แพงมาก ราคาฟังแล้วเรายังตกใจ
เอาเป็นว่าซื้อรถราคา 6 หลักกลางๆได้สบายค่ะ (ถ้าครูฝึกไม่มั่ว)

2 รูปนี้ยังไม่ได้แก้จากพันทิบ ปิดหน้าตาไปหน่อย

ด้วยความขี้เกียจ แหะๆ

ก่อนออกเทรลเราต้องทำความคุ้นเคยกับมันก่อนค่ะ

ดูหน้ายัยเพนนีสิคะ (เราตั้งให้มันใหม่ เพราะชื่อมันยาวเกิน)

บ่งบอกถึงความไม่สบอารมณ์มาก -*-

เจ้าพวกนี้แลาดนะคะ ถ้ามันรู้ว่าใครกลัวมันเนี่ย มันจะยิ่งแกล้ง

และก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งเรา

ก่อนออกเทรลต้องทำการวอร์มม้า และวอร์มเราก่อนค่ะ

วันนี้จะต้องเข้าป่าทั้งหมด 3 ชั่วโมงด้วยกัน

ม้าคุณเพื่อนค่ะ ชื่อมิดไนท์

เรียบร้อยมากกกก เหมือนคนขี่เลย

เลือกม้าเลือกตามนน.และส่วนสูงค่ะ

เจ้าเพนนีของเราตัวใหญ่มากกก  เราสูง 170 ยืนเทียบกันตัวมันใหญ่กว่าเราอีก -__-

แต่เจ้ามิดไนท์นี่ไม่เกเรเลย เชื่อฟังตลอด..ชิส์

ออกเดินทางกันดีกว่า

ครูฝึกก็นะ...ให้เราวอร์มกันจนลิ้นห้อย ค่อยปล่อยไป

ไปทั้งหมด 3 ตัว กะ 3 คนค่ะ รวมครูฝึกด้วย

เจ้า 2 ตัวนี้ไปด้วยค่ะ

ชื่อลัคกี้กับบอย

เป็นม้าเอ้ยหมาคุมม้า

มันจะคอยวิ่งข้างๆตลอดค่ะ กันคุณม้าแตกแถว

ฉลาดมาก  บางทีมันเห็นเราช้ากัน ก็จะวิ่งไปก่อน  แล้วก็หันมาดู

เห็นช้าเกิน มันก็จะวิ่งกลับมาหาค่ะ

ปล.ที่ช้า เพราะนังเพนนีนี่แหละค่ะ เธอแวะกินทุกอย่างที่ขวางหน้า

ทั้งดึง ทั้งเตะข้างๆัมัน สั่ง work on! work on!  มันก็ไม่สนใจอิฉันเลย

ฮือๆๆๆ  เตะมันไปหลายทีอยู่ กว่ามันจะยอมไป

ยัยเพนนีช้ากว่าเพื่อน..

แม้จะให้วิ่ง เธอก็จะต้องช้ากว่าเสมอ..

--

ครูฝึกเห็นรูปบอก ทำไมยูถ่ายแต่หัวม้าล่ะ

ก็แม๊  ไม่มีใครใจดีเอากล้องไปถ่ายให้ช๊านเลยนี่ค๊า

-*-

จะเอามุมอื่นที่ไม่ติด อาจมีตกม้าแขนหักกันได้ ฮ่วย!!

เริ่มเข้าป่าและค่ะ ทางมันไม่ค่อยดี รูปเลยออกมาเป็นแบบนี้

ตอนนี้เจ้าเนค(ม้าหนุ่มค่ะ) ม้าของครูฝึกเกิดอาการไม่อยากข้ามลำธารขึ้นมา

 แล้วเท้ามันดันตกไปในร่องด้วย มันเลยเล่นยก 2 ขาหน้า

แล้วหันมาทางเราด้วยค่ะเรารั้งท้ายเพื่อนไง - -"

ซวยสิคะ  ทางแคบๆแค่ม้าผ่านด้วยไม่รู้จะหนีไปไหน

ใจหายหมด ดีนะครูฝึกเราเก่ง อิอิ สุดท้ายเจ้าเนคก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้

โชคดี ถึงแม้เพนนีจะดื้อแต่ she ก็ยืนแน่นิ่งไม่หวั่นไหว เชิดใส่เจ้าเนค

เราเลยอยู่บนหลังเพนนีอย่างปลอดภัย

ปล.พอเจ้าเนคหยุดจิตตก เพนนีก็หันไปกินใบไม้ข้างๆต่อ Y Y

กว่าจะดึง she ไปได้...

โอว จอร์จมันยอดมากเลยยยยยย   -*-

มาถึงลานฝึกม้ากระโดด

ม้าพวกเราโดดไม่ได้ค่ะ ม้าโดดมันต้องตัวใหญ่กว่านี้ :)

อันนี้แค่ทางผ่าน เดี๋ยวเราจะไปให้ม้าพักกินน้ำที่จุดชมวิวข้างบน

ถึงจุดชมวิวข้างบน ที่ๆเราพาม้ามาวิ่งกันค่ะ

เทียบส่วนสูงกันซะหน่อย


ปล.ยืมหมวกครูมา หุหุ

ได้เวลาพักม้ากินน้ำแล้ว

ตอนนี้แหละที่เข้าไปผูกมิตรกับเจ้าเพนนี

เอาน้ำมาลูบๆตัวมัน

แล้วด้วยความที่มันก้มลงไปไม่ถึงพื้น (เพราะโดนผูกอยู่)

เราเลยอาสาไปเด็ดหญ้ามาให้มันกิน 3-4รอบ

และก็ไปยืนมองหน้าพูดกับมันอยู่แบบนั้นแหละ

ยัยเพนนีก็มองกลับมานะคะ คงคิดว่า ยัยนี่มันบ้า พูดคนเดียวอยู่ได้

-__-

โฉมหน้าครูฝึก...มาจากเวียดนามค่ะ

ของวันนี้จบเท่านี้ก่อนน่ะคะ part หน้าจบแล้วค๊าฟฟฟ

I like dis song so much..u know bcs of wat?

...

:)